PSYCHOTERAPIA DDA

Psychoterapia grupowa dla osób z syndromem DDA skierowana jest do osób, które pochodzą z rodziny, gdzie jedno lub oboje rodziców piło lub mają obecnie problem z alkoholem. Psychoterapia ma pomóc w rozwiązaniu problemów mogących mieć swój początek w tzw. alkoholowym dzieciństwie. Jej celem jest odreagowanie emocji związanych z trudnymi wspomnieniami oraz przepracowanie doznanych w dzieciństwie krzywd. Ma prowadzić do uzyskania zmiany oraz polepszenia obecnego funkcjonowania. Psychoterapia ma umożliwić uczestnikom dotarcie do własnych przekonań, potrzeb i emocji, które stanowią problem.

Osoby z syndromem DDA często odczuwają potrzebę stałego kontrolowania siebie i innych, trudności w budowaniu głębokich związków uczuciowych, mają negatywny obraz własnej osoby, poczucie nieatrakcyjności, niskie poczucie własnej wartości z jednoczesnym stawianiem sobie wysokich wymagań, nieumiejętność radzenia sobie z trudnymi sytuacjami, trudności w kontakcie z samym sobą, niezdolność odczuwania własnych potrzeb, lęk przed odrzuceniem, lęk przed zmianą, cierpienie psychiczne, trudności w kontaktach z innymi ludźmi, szczególnie z autorytetami, odczuwają ciągłe napięcie, poczucie zagrożenia nawet, gdy nic złego się nie dzieje, postrzegają świat, jako wrogi.

Jeżeli te trudności dotyczą także Ciebie, oferujemy Ci:

• psychoterapię indywidualną
• psychoterapię grupową
  

o warunkach przyjęcia i zasadach naszej pracy przeczytasz tutaj

Czas pracy grupy to okres 12 miesięcy. Spotkania odbywają się raz w tygodniu, po 3 godz. Grupa liczy 8-10 osób.

Psychoterapia grupowa daje możliwość przeżycia pojawiających się silnych uczuć związanych z trudnymi wspomnieniami w atmosferze bezpieczeństwa, zrozumienia i akceptacji, w otoczeniu osób, które doświadczały i doswiadczają podobnych trudności.

Terpia grupowa osób z syndromem DDA to proces przebiegający w trzech fazach:

Wstępny etap psychoterapii DDA to etap edukacyjno-diagnostyczny. Uczestnicy uczą się i odkrywają jak funkcjonowała ich rodzina gdy byli dziećmi, jaką pełnili w niej rolę. Celem pierwszego etapu terapii jest doprowadzenie do zrozumienia w jaki sposób doświadczenia z dzieciństwa wpływają na obecne życie, jak wpłynęły na ukształtowanie się dotychczasowych przekonań o sobie samym i świecie oraz  jak ukształtowały obecne sposoby reagowania.

Etap pogłębionej pracy terapeutycznej koncentruje się wokół przepracowania poczucia  krzywdy, odreagowania trudnych emocji i zagojenia sie rany, która powstała w dzieciństwie. Przyjżenie się doznanym w dziecinstwie krzywdom z perspektywy osoby dorosłej. Jest to też etap rozstawania się z nierealistycznymi oczekiwaniami wobec siebie i innych. Istotą tej fazy psychoterapii jest również zmiana obrazu siebie prowadząca do bardziej realnego i pozytywnego postrzegania siebie.

Trzeci etap psychoterapii osób z syndromem DDA obejmuje planowanie i przeprowadzanie drobnych, ale raelnych zmian w życiu. Pacjenci pracują nad decyzją o rozstaniu się z dzieciństwem, odnalezieniem obszarów funkcjonowania, w których konieczne jest dokonanie zmiany, następnie planują zmianę i stopniowo wprowadzają ją w życie. Wzrasta świdomość kim jestem i kim chciałbym być.

Co zyskam dzięki swojej psychoterapii:

• uwolnienie się od poczucia krzywdy i innych urazów z dzieciństwa
• nauczenie się radzenia sobie z przykrymi emocjami w konstruktywny sposób
• możliwość życia bez potrzeby uzależniania się od innych
• otwarcie się na bliskie kontakty z ludźmi i przeżywanie uczuć bez lęku przed odrzuceniem
• znalezienie sensu życia bez konieczności doświadczania bezwarunkowej miłości od innych osób
• ograniczenie relacji z tymi, którzy krzywdzą, a zbliżenie się do osób, które wspierają
• zmiana postrzeganie siebie w relacjach z innymi
• zwiekszenie świadomości swojej wartości i swoich kompetencji
• zwiększenie gotowości do wzięcia odpowiedzialności za swoje życie i poczucia, że mogą żyć tak, jak potrzebuję i jak chcę